[ - Collapse All ]
elendig  

elen|dig <Adj.> (landsch.): elend.
elendig  

elen|dig (landsch.)
elendig  

elen|dig <Adj.> (landsch.): elend.
elendig  

Adj. (landsch.): elend.
elendig  

adj.
'e·len·dig <Adj.> 'elen·dig·lich 'e·len·dig·lich <meist adv.> elend; <in Wendungen wie> ~ zugrunde gehen
['elen·dig,]
[elendiger, elendige, elendiges, elendigen, elendigem, elendiglich]